Lista 16 najważniejszych występów, na jakich przyszło mi być w minionym 2008 roku.

16. The Prodigy
23 sierpnia, Coke Live Music Festival, Kraków


Sentymentalna podróż w przeszłość. Koncert w ulewnym deszczu, co odebrałem ze wszech miar pozytywnie. Szaleni fani za mną i obok mnie, w gruncie rzeczy wszędzie wokół. Coś jednak było w tym napisie na kompie Liama – „Take me to the hospital” (notabene tytuł jednego z kawałków na nowej płycie), udzielało się to, zdecydowanie. Parę momentów, gdy koncert zamieniał się w zbytni monotonny jazgot sprawiły, że nie znalazł się on wyżej. Niemniej nie żałuję.

Kluczowy kawałek: „Out Of Space”. Na przekór frocie, hehe. Bo ja też bardzo doznawałem przy „Smack My Bitch Up”, ale to właśnie wspólne odśpiewanie przez tłum „Out Of Space” było najmocniejszym punktem koncertu.


15. Jay-Z
5 lipca, Heineken Open’er Festival, Gdynia


Samotność w tłumie? Gdzie tam, nie na Open’erze. Wielka dawka pozytywnej energii, profesjonalizm i muzyczna miazga. Świetny zespół i świetny sam Hova, wsparci zaskakująco dobrymi wizualkami. Wstawki z The Prodigy czy Amy Winehouse nie irytowały mnie jak niektórych, przeciwnie, były sympatyczne. Jay okazał się być naprawdę równym gościem i mimo, że znałem tylko część tego, co grał, wciągnął po uszy. Aż przeciągałem do granic moment wyjścia na Sex Pistols.

Kluczowy kawałek: „Roc Boys (And The Winner Is)...”. Zabawne, bo tym utworem Jay otworzył koncert. A że to mój ulubiony kawałek z jego ostatniej płyty, to zrobił mi się zaciesz na ryju, który utrzymał się już do końca.


14. Ленинград
27 lipca, Globaltica, Gdynia


Absolutnie popieprzony występ. Nie dość, że ich było tak wielkie mnóstwo, że ledwie się pomieścili, to jeszcze wyprawiali cuda. Ilość energii bijąca ze sceny wprawiała w ruch nawet co starszych widzów (zaplątali się i tacy), ja wytańczyłem się i wyskakałem za wszystkie czasy. Julia w swoim skąpym wdzianku, Bareczkij jako wodzirej, no i oczywiście Sznur, z którym wspaniale krzyczy się „chuj, chuj, chuj, chuj!”

Kluczowy kawałek: „Свобода”. No pewnie, że znowu za grupowe śpiewanie. Dzięki Bogu obok jakieś chłopy darły się bardziej niż ja.


13. Nouvelle Vague
13 lipca, Ladies’ Jazz Festival, Gdynia


Dobra, to co my mamy płytowo? Raczej umiarkowanie ciekawe, plumkające covery nowej fali w stylu bossa nova (bossa nova = nowa fala, zgrywusy). Co mamy na żywo? Istny rozpieprz. Dynamika, seks, taniec, moc. Muzyczny skok w górę, ale to przede wszystkim charyzma zamienia koncert NV w takie widowisko. Widzieć cały Teatr Muzyczny krzyczący „fuck!”, widzieć baunsujące starsze panie w żakiecikach... niezapomniane.

Kluczowy kawałek: „Too Drunk To Fuck”. Przełam się i ryknij fuck. Tak, jesteś w Teatrze Muzycznym. Są fotele, ładne wdzianka, profesorowie z Twojej dawnej uczelni... Fuck!!!!!


12. The Futureheads
17 listopada, Proxima, Warszawa


Zaskoczenie, bo poszedłem ot tak, znając pi razy drzwi każdą z płyt chłopaków, a koncert okazał się być istną petardą. I już nie chodzi tylko o samą dynamikę, choć faktycznie przeskoczyli poziom wyżej od płyt, ale głównie o atmosferę – Futureheadsi okazali się być zarąbistymi gośćmi, z wielkim poczuciem humoru i dystansem do siebie (dawno tyle się nie śmiałem na koncercie). Kameralność występu także zagrała na plus – było nas niewiele, ale za to potrafiliśmy się świetnie bawić. Oni też – o czym świadczy wpis na ich blogu. Dzięki!

Kluczowy kawałek: „The Beginning Of The Twist”. Bez jakiegoś szczególnego powodu – po prostu moja ulubiona piosenka na ostatnim albumie i szalałem ile wlezie.


11. Erykah Badu
5 lipca, Heineken Open’er Festival, Gdynia


Tak, wiem, ile tu ludzi narzekało, że za późno, że za wolno, że za sennie, no ale helou, to Erykah Badu, nie jacyś Editors czy Futureheads. Przylazłem z Pistolsów i stanąłem sam z tyłu wielkiego tłumu, by w trakcie koncertu zbliżać się coraz bardziej do sceny, coraz bardziej poruszony. Nikt chyba nie zmieniał tyle w aranżacjach piosenek, co Erykah z ekipą. Nikt nie był tak surrealistyczny, powtarzając do nas „Good morning!” o 2 i 3 rano. I dwa momenty ze światłem: ten gdy Erykah kazała wszystko zgasić i ten na koniec, piękny, po stokroć piękny, gdy światło uderzyło w nas.

Kluczowy kawałek: „The Light” – w sumie nie wiem, czy to to, bo tylko wspierałem się opinią kumpla-fana, że chodzi o ten właśnie kawałek z Commonem. Tak czy siak sam koniec koncertu, 3:15 rano i ta gigantyczna fala świateł powoli przetaczająca się po publice. Moc.


10. Hercules and Love Affair
16 listopada, Palladium, Warszawa


Godzina godnej imprezy, kawałki spięte w jeden ciągły set. Hercules koncertowy to inna bajka od tego z debiutanckiego albumu i nie chodzi o brak Antony’ego, który nijak nie przeszkadza. Bardziej „żywe” granie wiele dodaje tej muzyce, zwłaszcza gdy chodzi o fenomenalne partie dęciaków. Panowie od tychże byli horny, my byliśmy hot, dziewczyny (no, zaliczmy Nomi za dziewczynę :D) dzielnie zachęcały do zabawy, a zabawa była iście przednia.

Kluczowy kawałek: „You Belong” – bo w „Blind” Nomi za bardzo bawiła się w wokalne ozdobniki. No i świetnie wyszedł z „Classique # 2” i świetnie przeszedł w „I’m Telling You”.


9. The Chemical Brothers
6 lipca, Heineken Open’er Festival, Gdynia


Tradycyjny set Chemsów, dla mnie oczywiście żadne zaskoczenie, bo widziałem ich wcześniej w trakcie tego touru, ale zabawa była godna. Sporo się pozmieniało, dostałem kilka utworów, których nie było w Pradze i kilka rearanży, tańczyłem dzielnie cały czas. Niesamowite wrażenie zrobiło to, co stało się po 3 rano, gdy Chemsi zmusili wymęczony występem i całym festiwalem tłum, by jeszcze raz ruszył do góry. Stałem daleko z tyłu i złapałem wielki wyszczerz, patrząc się na setki unoszących się rąk przy „Block Rockin’ Beats”.

Kluczowy kawałek: „Saturate/Believe” – tu nie zmieniły się moje reakcje, wraz z wybuchem kulek rozerwała mnie radocha. I bardzo lubię zmienioną barwę dźwięków w koncertowej wersji Saturate.


8. The Raconteurs
4 lipca, Heineken Open’er Festival, Gdynia


Soczysty rockowy koncert. Przyjemnie mi się słucha Raconteursów we własnych głośnikach, ale na żywo to jednak klasa. Zarówno Brendan, Jack, jak i reszta ekipy spisali się na medal. Symboliczna scenografia dodawała klimatu, a co kawał porządnie zagranego rocka, to jednak nie gitarowy pop, hehe. Zabawne, że tak wysoko znalazł się koncert, z którego o północy uciekłem na Fischerspoonera, ale po prostu było fantastycznie.

Kluczowy kawałek: „Steady As She Goes” – za to wejście refrenu, kiedy tłum ruszył do góry. Mimo wszystko byłem trochę zdziwiony tym faktem, choć sam nie miałem żadnych wątpliwości, że jak refren wejdzie, to będę skakał. I skakałem.


7. Tricky
22 listopada, Palladium, Warszawa


Koncert Tricky’ego, czyli rockowa apokalipsa. Najpierw było ok, dobrze bym wspominał, ale nic ponad to. Pojawiło się kilka hiciorów i w ogóle. Ale potem w Tricky’ego wstąpił demon – zrobił dwa niewyobrażalnie długie bisy, które wbijały muzycznie i klimatycznie w ziemię, zamykając cały koncert w 2,5 godziny. Aranże dalekie od oryginałów, ściany gitar i gigantyczna charyzma Tricky’ego. A potem zszedł ze sceny nas przytulić. Emocje z gatunku tych wielkich i skrajnych. Wielkie wow.

Kluczowy kawałek: „Joseph” – jeśli to w końcu był on, bo tak jak i w wielu innych wypadkach niełatwo szło cokolwiek rozpoznać w tych gigantycznych aranżacjach. Wielominutowa (chyba 15-20 minut), hipnotyzująca soniczna miazga.


6. Interpol
5 lipca, Heineken Open’er Festival, Gdynia


Tu znów chyba się wybijam z powszechnej oceny koncertu, ale zdania nie zmienię – było fantastycznie. W życiu bym się nie spodziewał, że w warunkach tak wielkiej sceny na otwartym powietrzu Interpol może mnie tak emocjonalnie tknąć. Nawet kawałki z ostatniej płyty (którą też oceniam łagodniej niż ogół) się broniły, choć oczywiście to starsze utwory czyniły największe spustoszenie. New York Cares. About Gdynia. Chcę kolejny raz, tym razem w klubie/hali. Żeby być z nimi jeszcze bliżej.

Kluczowy kawałek: „Rest My Chemistry” – za tę pękającą strunę w gitarze Daniela i za Paula postawionego w sytuacji „cholera, muszę coś do nich powiedzieć”, bo był naprawdę rozczulający, hehe. I jak w końcu zagrali od początku, to było cudnie. Następnym razem wezmę chusteczkę.


5. Franz Ferdinand
19 listopada, Stodoła, Warszawa


Energetyczna bomba. Cała Stodoła skacząca w rytm „Do You Want To” czy „Take Me Out”. Nowe kawałki, które na żywo nieco zmniejszyły mój niepokój o nową płytę. Wreszcie radość z widoku chłopaków, za którymi się szczerze stęskniłem. Niektórzy twierdzą, że koncert był przewidywalny – dla mnie tak! Spodziewałem się świetnej zabawy i to właśnie dostałem. Wyszedłem z koncertu wygnieciony, poobijany, mokry i ze zdartym gardłem, ale szczęśliwy.

Kluczowy kawałek: „This Fire” – na sam koniec, kiedy już nie przejmowałem się niczym, skakałem i wydzierałem się, ile wlezie. I Warszawa stanęła w ogniu.


4. Sonar Kollektiv Orchester
18 października, FreeForm Festival, Warszawa


Dość rzadki przykład tego, że ilość potrafi przejść w jakość. 15-osobowy skład orkiestry znanego berlińskiego labela. Absolutnie fantastyczne granie, a przecież to tylko interpretacje! (choć trzeba przyznać, że często dalekie od oryginałów). Wielka potęga pozytywnej energii płynąca ze sceny, bujający jazz w najlepszym wydaniu. Muzyczna uczta i przyćmiewający gwiazdy nieoczekiwany zwycięzca w kategorii najlepszy koncert FreeForm Festival.

Kluczowy kawałek: „Rej” – jeśli tylko dobrze pamiętam, że to tutaj nastąpił ten niesamowity instrumentalny rozpieprz.


3. Beck
27 czerwca, Columbiahalle, Berlin


Bardzo ważne i osobiste dla mnie spotkanie z gościem, którego słucham i podziwiam od wielu lat. Beck promujący „Modern Guilt”, które pojawiło się prawie w całości w setliście. I Beck odmieniony – nieco nieobecny, jakby melancholijny, choć różowe oprawki okularów kazały przypominać, że to nie jest koncert zwykłego artysty. Z czasem bardzo doceniłem ten występ, choć świeżo po erze „Guero” i „The Information” (z „MG” był wtedy dostępny tylko jeden utwór) mogłem oczekiwać większej nutki szaleństwa. Muzycznie bardzo godnie, intrygująco, długa i różnorodna setlista, która była bardzo „moja” (nawet Timebomb było!). Spełniłem marzenie, zobaczyłem Becka i... po prostu chcę jeszcze raz.

Kluczowy kawałek: „Chemtrails”. Na bisie, porywające i poruszające. Łuhu, łzy w oczach na barierkach na Becku. A niby taki stary jestem.


2. Klaus Schulze & Lisa Gerrard
13 listopada, Bazylika Najświętszego Serca Jezusowego, Warszawa


Magiczna podróż poza granice rzeczywistości. Tak jak ich wspólny album oceniam raczej umiarkowanie pozytywnie, tak tutaj było bosko. Z rzeczonego albumu pojawiło się w gruncie rzeczy niewiele motywów, Klaus budował rozmaite elektroniczne pejzaże, a Lisa... śpiewała. Wyjątkowość tego wydarzenia polega właśnie na wokalu Lisy Gerrard, który na żywo miałem okazję usłyszeć po raz pierwszy i który faktycznie nie ma sobie równych. Do tego koncert odbył się w fantastycznym miejscu, którego atmosfera istotnie pomogła w tej podróży do gwiazd.

Kluczowy kawałek: występ improwizowany, nie ma jak tego uchwycić, a nie będę przecież pisał, który wielominutowy moment podobał mi się najbardziej.


1. Kraftwerk
21 września, Sacrum Profanum, Kraków


I wreszcie numer jeden. W gruncie rzeczy akurat nad tym miejscem nie zastanawiałem się długo. To było potężnie emocjonalne spotkanie z legendą, której słucham od wielu, wielu lat, a jednocześnie klasyczny koncert Kraftwerk. Nieco poszerzony program Minimum-Maximum, zmienione od czasu koncertu w Warszawie wersje utworów (super, że większość po niemiecku!) i moje pewne niezrozumienie wobec ludzi obok, czemu tak niewielu z nich tańczy. I wiele, wiele mocarnych momentów, od „Minikalkulatora” po polsku po tańczące roboty. Fantastycznie dobrane miejsce – hala rezonowała od basu, co dla mnie było dodatkowym smaczkiem. Taki bonus do mocy, którą dostałem w postaci tylu ulubionych i legendarnych często utworów.

Kluczowy kawałek: „Radioaktivität”. Karuzela wielkich emocji. Olbrzymia potęga brzmienia, drżnienie hali i podłoża, łzy w połowie utworu, a potem szalony taniec. Pewnie będę to pamiętać przez długie lata. Dziękuję.

Click The Pic





Click The Pic

Mos Def, Talib Kweli, Ghostface, Jay-Z, Black Thought, Common, Jean Grae, Q-Tip, Mobb Deep, UGK, Cee-Lo, Royce da 5'9", Kanye West & more

I’ve been working on this for a while now and everytime I think it’s finished I find something new or rediscover something old. So I’ve decided to just go with what I’ve got. Any recommendations will be very welcome!

100. Amon Tobin – Bricolage
99. Elbow – Leaders Of The Free World
98. 2Pac – Me Against The World
97. Lamb – What Sound
96. Luke Vibert – YosepH
95. Squarepusher – Selection Sixteen
94. Nightmares on Wax – Smokers Delight
93. Four Tet – Rounds
92. Jay-Z – The Black Album
91. Echo & the Bunnymen – Crocodiles
90. Goldie – Timeless
89. The Orb – U.F.Orb
88. Sufjan Stevens – Greetings From Michigan
87. A Tribe Called Quest – The Low End Theory
86. Autechre – Untilted
85. Aphex Twin – Selected Ambient Works 85-92
84. My Bloody Valentine – Loveless
83. Prefuse 73 – One Word Extinguisher
82. 65daysofstatic – One Time For All Time
81. Sigur Rós – Með suð í eyrum við spilum endalaust
80. Deep Forest – Deep Forest
79. Thom Yorke – The Eraser
78. Milieu – Night Currents
77. M83 – Before The Dawn Heals Us
76. Aphex Twin – Richard D James Album
75. Autechre – Incunabula
74. GZA/Genius – Liquid Swords
73. Red Snapper – Making Bones
72. Nas – Illmatic
71. 2Pac – All Eyez On Me
70. LFO – Frequencies
69. Wu-Tang Clan – The W
68. 65daysofstatic – The Destruction of Small Ideas
67. Talking Heads – Fear Of Music
66. Aphex Twin – 26 Mixes For Cash
65. Notorious B.I.G. – Life After Death
64. Biosphere & Higher Intelligence Agency – Polar Sequences
63. Talib Kweli – Train Of Thought
62. Prefuse 73 – Surrounded By Silence
61. The Orb – The Orb’s Adventures Beyond The Ultraworld
60. The Black Dog – Bytes
59. Jay-Z – The Blueprint
58. Massive Attack – Mezzanine
57. Nine Inch Nails – The Downward Spiral
56. Biosphere – Cirque
55. Fennesz – Endless Summer
54. The Future Sound of London – Lifeforms
53. Feedle – Leave Now For Adventure
52. Roni Size & Reprazent – New Forms
51. Xanopticon – Liminal Space
50. Squarepusher – Hard Normal Daddy
49. Wu-Tang Clan – Wu-Tang Forever
48. Burial – Burial
47. Venetian Snares – My Downfall
46. Susumu Yokota – Distant Sounds Of Summer
45. Prefuse 73 – Security Screenings
44. Biosphere – Shenzhou
43. iTAL tEK – Cyclical
42. Notorious B.I.G. – Ready To Die
41. Venetian Snares – Songs About My Cats
40. Clap Your Hands Say Yeah – Clap Your Hands Say Yeah
39. Jay-Z – Reasonable Doubt
38. Fennesz – Venice
37. Milieu – Slow Lid Close
36. Minilogue – Animals
35. Radiohead – Amnesiac
34. Venetian Snares – The Chocolate Wheelchair Album
33. Aphex Twin – Selected Ambient Works 2
32. Lamb – Lamb
31. Prefuse 73 – Vocal Studies + Uprock Narratives
30. The Decemberists – Picaresque
29. Susumu Yokota – Sakura
28. Radiohead – Hail To The Thief
27. Sufjan Stevens – Come On Feel The Illinoise
26. Boards of Canada – Geogaddi
25. Aphex Twin – I Care Because You Do
I Care Because You Do is one of those rare great, groundbreaking electronic albums which stands pretty much unimitated. Perhaps it is because it was released before digital production suddenly became widespread and drill & bass became the new thing. Perhaps it is just that no one else could inject the same sort of playfulness needed to make music like this really work. Whatever the reason, it’s genius.

24. Autechre – Chiastic Slide
Clanks and whirrs and mechanical noises all combine to make an album which soundtracks a post-apocalyptic world ruled by machines where beauty shines through in glimpses.

23. Arovane – Lilies
‘Lilies’ is the perfect title for this album and the emotions which it communicates. Melodies float over shimmering beats, beautiful, organic, fragile, and ultimately finite.

22. Explosions in the Sky – The Earth Is Not A Cold Dead Place
This is an album which swoops and soars. The album is a journey through emotions and the listener is compelled to follow.

21. M83 – Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts
Post-rock with synths. A truly epic record, full of energy.

20. Wu-Tang Clan – Enter The Wu-Tang (36 Chambers)
Enter The Wu-Tang sounds quite unlike any other album I’ve heard. Whilst the rapping is top class, what makes this album so brilliant is the production, which is rugged and raw and brilliantly original. It wasn’t until Prefuse 73’s debut, 8 years on, that someone came along and finally took up where Enter The Wu-Tang left off and took hip-hop to the next level.

19. Bola – Soup
Soup is a truly stunning work of ambient techno. It is beautiful, nostalgic, and lush.

18. Squarepusher – Ultravisitor
Ultravisitor is a sprawling masterpiece. Jenkinson draws upon all his work prior to this and the result is an album which astounds and intrigues. At times it is challenging, at others brutal, and at times beautiful. It sounds like a ‘best-of’, just with completely new material.

17. Envy – Insomniac Doze
This is post-rock meets screamo – despair, anguish, and anger permeate through the walls of noise that Envy create.

16. Venetian Snares – Rossz Csillag Allat Szuletett
Breakcore meets classical. The result is magnificent - never does this unlikely union sound at all forced.

15. Radiohead – The Bends
Ok Computer and the albums which followed it take different genres and seamlessly meld them together – they don’t really come under the classification of rock or pop. Comparing Kid A to a Coldplay album is like comparing Aphex Twin to Sufjan Stevens. The Bends, though, is simply a truly unbelievable rock album. Radiohead didin’t here deviate wildly from their contemporary rock bands. They just plain did it better.

14. Burial – Untrue
Untrue is haunting. Here Burial does for dubstep what Boards Of Canada did for what can loosely be termed IDM – he injects it with pure emotion and creates a record which is devastatingly dark and personal.

13. Squarepusher – Feed Me Weird Things
Occasionally someone comes along who tears up how you think about music. Squarepusher is one of those artists. Feed Me Weird Things is that album. Squarepusher Theme is that song. Hyperactive jazz bass guitar over hyperspeed breaks, over which Tom Jenkinson somehow remains in control. The rest of the album pushes drum & bass past its logical limits, bringing jazz along for the ride. The result is mind-blowing.

12. Radiohead – In Rainbows
It’s been out well over a year now, and I still get excited each time I hear the start of 15 Step.

11. Global Communication – 76:14
A lot of mid-90s ambient techno sounds quite dated these days – that isn’t necessarily a bad thing – but 76:14 sounds like it was produced yesterday, or perhaps even next year. It is incredibly lush, melodies floating around over spacey beats. If angels made music, it would probably sound like this.

10. Sigur Rós – Agaetis Byrjun
Not a lot to say here. Beautiful and ethereal.

9. 65daysofstatic – The Fall Of Math
At their best, 65daysofstatic take the intensity of Aphex and Squarepusher and mix it with the emotional force of Explosions In The Sky and Mogwai. What results here is an album which never lets up. It is dark yet ultimately euphoric.

8. Sigur Rós – ( )
Clichés abound when talking about Sigur Ros, and rightfully so. This is the soundtrack to an icy landscape twinkling under the light of the stars.

7. Radiohead – Kid A
So much has been written about Kid A – about its originality, how derivative it is, about how it pushed the boundaries, about how it was too experimental, not experimental enough, pretentious, innovative, and so on. What matters is that it is a brilliant synergy of electronic complexities and rock sensibilities, and that it is devastatingly beautiful from start to finish.

6. Autechre – Amber
At once cold, metallic and austere, warm, organic and lush, Amber is an album which challenges and soothes. Each track slowly evolves as layers of beats and melodies rise and fall, each sound meticulously placed, yet at the same time it sounds like music made by nature, melodies intertwining as if they were meant to be that way. Amber is man and machine in perfect harmony.

5. Squarepusher – Go Plastic
Some music works by being simple, some by being complex. With simple music, the skill is in preventing it becoming mundane. With complex music, the skill is in pushing the complexity to the absolute limits without losing control of what’s going on. On Go Plastic, Squarepusher pushed the limits further than anyone else without losing control. This is calculated violence with sound – a series of sonic assaults which dance on the edge of the abyss without ever falling into complete madness.

4. Boards of Canada – Music Has The Right To Children
This album is all about childhood. It is the embodiment of nostalgia for that innocent time in our lives when we grew up blissfully ignorant of the suffering in the world around us. At the same time, dark undercurrents drift below the surface of the music, bringing us back from that nostalgia to the real world.

3. Biosphere – Substrata
Biosphere paints pictures with sound. He constructs soundscapes which engulf the listener, drawing them in until they are part of the music. Substrata isn’t just an aural experience, it’s a whole atmosphere. It hypnotically demands your whole attention. It is sublimely beautiful organic ambient music which tells a story of the most beautiful isolation – isolation where you are not lonely; rather, isolation where you are at one with the world around you.

2. Sigur Rós – Takk…
Sigur Ros epitomise what great music should do - Jonsi sings in a language I don't understand, but the sheer power of the music communicates emotions too pure for words. Takk is by a long way the most beautiful album I have ever come across.

1. Radiohead – Ok Computer
It’s hard to say what makes Ok Computer so utterly perfect. It just works. It’s dark, uplifting, complex, simple, sparse, and dense. It’s a journey which draws you in, music which defies categorisation, drawing from so many different sources yet completely original in its execution. It is perfect.

Finally, as alluded to above, I’m always discovering new music so a favourite albums list is never going to really be complete. Here are a few which probably deserve to be on the list but I just haven’t had for long enough to decide where they belong.

Murcof – Martes
Paavoharju – Yha Hamaraa
Nas – Untitled
Bola – Fyuti

Any comments are welcome and I would love some recommendations.

1. The Hood Internet - The Mixtape Vol. 1
2. The Hood Internet - The Mixtape Vol. 2
3. Daft Punk - Alive 2007
4. Kanye West - Graduation
5. Justice - †
6. Chamillionaire - Ultimate Victory
7. The Octopus Project - Hello Avalanche
8. Lupe Fiasco - The Cool
9. Jay-Z - American Gangster
10. Wu-Tang Clan - 8 Diagrams
11. Ted Leo and The Pharmacists - Living With The Living
12. Ohmega Watts - Watts Happening
13. The Bon Mots - 40 Days and 40 Nights With The Bon Mots
14. Spoon - Ga Ga Ga Ga Ga
15. Pinback - Autumn Of The Seraphs
16. Ghostface - The Big Doe Rehab
17. Rilo Kiley - Under The Blacklight
18. Shawn Lee's Ping Pong Orchestra - Hits the Hits!
19. LCD Soundsystem - Sound of Silver
20. They Might Be Giants - The Else

This is a list of albums that are anticipated for 2009 (but not confirmed). If you have any to add, just drop a shout and tell me to add to the list. To see the confirmed releases for 2009 (at this stage), check out the journal post (2009 Upcoming Releases).

Note: If an artist appears multiple times, that means multiple albums by that artist are forthcoming.
(+44) - [Title TBA]
50 Cent - Before I Self Destruct
Aerosmith - [Title TBA]
Christina Aguilera - [Title TBA]
Aly & AJ - [Title TBA]
Ambulance LTD - [Title TBA]
Tori Amos - [Title TBA]
Marc Anthony - [Title TBA]
Auf der Maur - Out of Our Minds
The Avalanches - [Title TBA]
Basement Jaxx - [Title TBA]
David Bazan - [Title TBA]
B.G. - [Title TBA]
Big Kuntry - My Turn To Eat
Black Eyed Peas - The E.N.D.
Blikk Fang - [Title TBA]
Blur - [Title TBA]
Boston - [Title TBA]
Michelle Branch - Everything Comes and Goes
Breaking Benjamin - [Title TBA]
Broken Spindles - [Title TBA]
Joe Budden - Padded Rooms
Built to Spill - [Title TBA]
Cassie - [Title TBA]
JC Chasez - [Title TBA]
The Concretes - [Title TBA]
D'Angelo - [Title TBA]
The Divine Comedy - [Title TBA]
Pete Doherty - [Title TBA]
Dr. Dre - Detox
Doves - [Title TBA]
Eminem - Relapse
I Can Make a Mess Like Nobody's Business - [Title TBA]
Eve - Here I Am
Extreme - [Title TBA]
Flo Rida - R.O.O.T.S.
FreeBass - [Title TBA]
Ace Frehley - [Title TBA]
From the Jam - [Title TBA]
Fugees - [Title TBA]
Peter Gabriel - [Title TBA]
Noel Gallagher - [Title TBA]
Gang of Four - [Title TBA]
Garbage - [Title TBA]
Teddy Geiger - The March
Lisa Germano - Magic Neighbor
Ginuwine - [Title TBA]
Goo Goo Dolls - [Title TBA]
The Gossip - [Title TBA]
Happy Mondays - [Title TBA]
Keri Hilson - In a Perfect World
Hoobastank - [Title TBA]
Whitney Houston - [Title TBA]
Hypernova - Through the Chaos
Indigo Girls - [Title TBA]
Insomnium – [Title TBA]
Michael Jackson - [Title TBA]
Jay-Z - The Blueprint 3
Junior Boys - [Title TBA]
Aaron Lewis - [Title TBA]
The Like - [Title TBA]
Lil Jon - Crunk Rock
love grenades - [Title TBA]
Lynyrd Skynyrd - [Title TBA]
M. Ward - [Title TBA]
Shirley Manson - [Title TBA]
Massive Attack - [Title TBA]
Mastodon - Crack the Skye
Matchbox Twenty - [Title TBA]
Matisyahu - Light
Metric - [Title TBA]
Mongrel - [Title TBA]
Muse - [Title TBA]
Naughty by Nature - Anthem Inc.
The New Pornographers - [Title TBA]
Nina Sky - The Musical
No Doubt – [Title TBA]
OK Go - [Title TBA]
Paramore - [Title TBA]
Pearl Jam - [Title TBA]
Pet Shop Boys - [Title TBA]
Placebo - [Title TBA]
The Postal Service - [Title TBA]
The Rakes - [Title TBA]
Rakim - The Seventh Seal
Rancid - [Title TBA]
John Rich - [Title TBA]
Roxy Music (original lineup including Brian Eno) - [Title TBA]
Rusted Root - [Title TBA]
Stephan Said - Songs From Below
Joe Satriani - [Title TBA]
Seaweed - Small Engine Repair
Simple Minds - [Title TBA] [Winter]
Sixpence None the Richer - [Title TBA]
Stars - [Title TBA]
Starsailor - All the Plans
stellastarr* - [Title TBA]
Stone Temple Pilots - [Title TBA]
Switchfoot - [Title TBA] [Spring]
Third Eye Blind - Ursa Major
Rob Thomas - [Title TBA]
Tortoise - [Title TBA]
Trans-Siberian Orchestra - The Night Castle [Summer]
Ralph Tresvant - [Title TBA]
Velvet Revolver - [Title TBA]
Gillian Welch - [Title TBA]
Wilco - [Title TBA] [Spring]
Amy Winehouse - [Title TBA]
Patrick Wolf - [Title TBA]
The Wrens- [Title TBA] [Fall]
ZZ Top - [Title TBA]
My Chemical Romance
Whitney Houston

So there are some big ones rumoured for 2009 (Especially ZZ Top, Lynard Skynard, Muse and Velvet Revolver) although my personal “most looking forward to” would have to be the rumoured Insomnium release. Post up what you are looking forward to, or if you have any other “rumoured” releases that aren’t on the list yet, just leave a shout and I’ll update.

Thanks to: ReptilaCuTepi. teoma-melimelo, ricardonocera

These albums have shaped me into the wide-ranged aficionado I am today. I grew up in a household with my ma who came to the US from the Caribbean as a young woman in the late 60's (she's a fan of Elvis Presley and the Golden Oldies as well as Hindi/Bollywood tunes in addition to Trinidadian music, Norah Jones and appreciates anyone who's "got pipes on 'em") and two much older siblings. My brother was a house/club DJ so that shit was bumping constantly and is embedded in my brain. My sister was into R&B like Tevin Campbell, Jodeci and whatnot yet also smooth jazz. I was all about solo chick singers, Disney tunes, Show Tunes, Carnival music, salsa, merengue and dance hits from all eras (especially disco and club remixes of pop hits) until the fifth grade when I got my hands on Tragic Kingdom and Razorblade Suitcase. Thus began my foray into alternative rock, interrupted only for a brief moment when I became Bad Boy records obsessed as a tween. I first heard ...Baby One More Time on Z-100 in the limo my sister rented to take my friends and I to the city to celebrate my advancement to teenage-dom. I had heard all about the seventeen year old sensation, but hadn't heard the hit until that moment. I was an instant fan. That eased my Backstreet Boys, N Sync obsession. My long-ass-term ex-boyfriend from middle school until college introduced me to the magic of the archetypes of rock. My closest childhood friend reintroduced me to hindi music. My best dude buddy exposed me to punk, ska and Nyack in my mid-teens. The ex's cousin introduced me to pop punk and The Chance. From there I've veered off into the realms of acoustic rock, post hardcore, alternative metal, new prog, downtempo, post-rock, cover songs, live music, indie rock, underground hip-hop, instrumental and psychedelic rock. I'm currently trying to expand my funk horizons. I will always have a place in my heart for soca, calypso and chu